فدرال رزرو

فدرال رزرو (به انگلیسی: Federal Reserve)، به معنی «ذخیرهٔ فدرال»، نام رسمی بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۱۳ با هدف نظارت بر عملیات بانکی در این کشور تأسیس شد.

این نهاد مسئول تدوین سیاست‌های پولی، پیگیری رسیدن به اشتغال کامل، تثبیت قیمت‌ها و رشد اقتصادی در آمریکا است.

براساس قانون مصوب کنگره ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۱۳، "ذخیره فدرال " تأسیس شد. براساس این قانون سرتاسر ایالات متحده آمریکا به ۱۲ منطقه بانکی تقسیم می‌شود. کلیه فعالیت های بانکی این منطقه توسط هیئت مدیره سیسستم ذخیره فدرال کنترل و هماهنگ می‌شود.

کمیته بازار باز فدرال رزرو سیاست های پولی را تعیین می‌کند. این کمیته متشکل از ۱۲ عضو است که ۷ تن از آنها برای مدت ۱۴ سال توسط رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا منصوب می‌شوند. به این ترتیب که هر دو سال و در ژانویه یکی از این اعضاء که دوره اش به پایان رسیده است جای خود را به کسی می‌دهد که رئیس جمهور وی را انتخاب می‌کند. ۵ عضو دیگر شامل رئیس فدرال رزرو نیویورک (که عملیات بازار باز در آنجا انجام می‌گیرد.) و چهار رئیس فدرال رزرو های منطقه‌ای دیگر هستند که به صورت دوره‌ای از میان ۱۱ فدرال رزرو منطقه‌ای باقیمانده انتخاب می‌شوند.